Ankara Garı’nda yaşanan katliamın üzerinden tam 10 yıl geçti. Taleplerini dile getirmek üzere çeşitli sendika, demokratik kitle örgütü ve siyasi partilerin çağrısıyla bir araya gelen emekçiler, acımasız bir saldırıyla karşı karşıya kaldılar. 104 insanımızı kaybettik. Yüzlerce insan yaralandı. 10 Ekim 2015 belleklerimize karanlık bir gün olarak işlendi.
ABD liderliğindeki emperyalizmin bölgemize “demokrasi” ve “özgürlük” vaadiyle pençelerini geçirdiği, ülkelerin egemenliklerini ve halkların iradesini hiçe saydığı, bölgesel planları için her yeri kan gölüne çevirmekten geri durmadığı bir dönemden geçiyorduk.
AKP hükümeti de işte tüm bu yağma, savaş ve karanlığın ortağı ve icracısıydı.
Eli kanlı, dinci gerici çetelerin Türkiye’de ve bölgemizde at koşturmasına, terör estirmesine adeta yol veriliyordu. Bölgede art arda yaşanan savaş, katliam, yağma ve göç manzaraları ABD emperyalizminin bölgede izlediği, Türkiye’nin de ortağı olduğu planın doğal sonuçları hâline gelmişti. ABD’nin büyük Ortadoğu planı, holding ve tarikatların yeni Osmanlı hayalleri ile birleşti. Karanlığın ortasında, 10 Ekim 2015 tarihinde patladı bombalar.
Saldırıyı gerçekleştirenlerin IŞİD üyesi olduğu tespit edildi ama saldırıya dair bir sürü nokta hâlâ belirsizliğini koruyor.
Bugün bir kez daha emperyalizmin bölgemize barış ve istikrar getireceği yalanlarıyla karşı karşıyayız. Trump’ın bölgede barışın güvencesi olduğundan, ABD’nin bölgedeki siyasi ve askeri varlığının huzur için vazgeçilmezliğinden söz ediliyor sabah akşam…
İsrail’in Gazze’de onbinlerce Filistinli’yi katlettiği, başta Lübnan ve Suriye olmak üzere, bölgede istediği ülkeye saldırma “özgürlüğünü” elde ettiği bir manzara var karşımızda. Ortada Suriye diye bir ülke bırakmadılar. Suriye yönetimi, IŞİD artığı dinci gerici bir çeteye teslim edilmiş; kendi toprakları üzerinde hâkimiyet kurması imkânsız hâle getirilmiştir.
Emperyalizmin, holding ve tarikat düzeninin ülkemizde ve bölgede insanlara sunduğu gelecek yağma, sömürü ve katliamlardan ibaret! İçinde yaşadığımız düzen, ortada ne yaşanabilir bir ülke ne de insanca bir yaşam olanağı bırakıyor.
Bu düzen kandan besleniyor. 10 Ekim’in ve bize yaşatılan tüm katliamların hesabını sormak için sermaye düzeninden kurtulmamız gerekiyor.
10. yılında 10 Ekim’de yitirdiklerimize sözümüz olsun!
