Emekçinin hayatta kalmasını, iş kazaları konusunda duyarlılığın artırılmasına, mesleki eğitime bağlıyorlar. Bunlarla yetinenler, bizimle dalga geçiyor olmalı. Ölümleri “dış güçlere bağlayacak” kadar edepsizleşen sermayedar, “sektörün geleceğini riske edemeyiz” diyecek kadar insanlıktan çıkan uzman, göstermelik olmanın ötesinde işçiyi işsiz kalmakla tehdit etmek için birkaç günlüğüne tersane kapatan devlet yöneticisi, işçilerle dalga geçiyorlar. Veya emekçileri yok saydıkları için kendi açılarından son derece tutarlı davranıyorlar! Çözüm, Türkiye’de ekonominin işçi sınıfının çalışma hakkını, iş güvenliğini, toplum yararına üretmesini, insanca yaşamasını güvence altına alacak biçimde yeniden örgütlenmesindedir. Emekçiler iş cinayetlerinden artık ancak böyle korunabilir. İşçinin yaşama hakkı ile ülkeyi yönetme zorunluluğu neredeyse aynı şey haline gelmiştir. Yaşama ve ülkeye sahip çıkmak... Emekçiler bu büyük tarihsel görevle yüzleşmek, kovuklarından çıkmak zorundadır.